Başım düşmüş. Uyku arasında kayan
yeşilin içinde gördüğüm şey tam olarak ayağa fırlamama yetiyor. Çekmeye
başlıyorum. Bu kalp çarpıntısının tek nedeni Katerina Köşkü! O kadar uyku
sersemiyim ki, Sarıkamış’ta olduğumuzu farkediyorum ama ağaçlar arasında
çekmeye çalıştığımın askeri bina olduğunu sonra anlayabiliyorum. Tabii ki az
sonra Katerina Köşkü’yle buluşuyorum. Çok şükür... Nefis...
